Rok 1982 upłynął pod znakiem stanu wojennego.
W styczniu 1982 roku została uchwalona Karta Nauczyciela.
Polacy zdobyli III miejsce podczas mundialu w Hiszpanii.
Perfect nagrał „Autobiografię”.
Komputer PC został ogłoszony Człowiekiem Roku.
Z powodu stanu wojennego nie odbył się 20 jubileuszowy festiwal Polskiej Piosenki w Opolu.
1 wrzesnia 1982 r pan dyrektor Janusz Mania przyjął do parcy Panią Bożenę Lorent.
Od tego wydarzenia minęło dokładnie 44 lata.
Publiczna Szkoła Podstawowa była wówczas typową „tysiąclatką” – dużym, prostym, budynkiem, bez nowoczesnych udogodnień, bez kolorowych sal i multimedialnych pracowni. Długie korytarze, duże okna, proste sale lekcyjne, drewniane lub linoleum podłogi, tablica kredowa i ławki.
Kiedy dziś wchodzimy na teren szkoły, widzimy pięknie odremontowany i zadbany budynek, nowoczesny kompleks sportowy, plac zabaw, otoczony zielenią, kwiatami i starannie zagospodarowaną przestrzenią. To pierwszy obraz, który mówi bardzo wiele. Pokazuje, że przez lata dbano tutaj nie tylko o to, co znajduje się wewnątrz szkoły, ale również o jej wygląd, atmosferę i otoczenie.
To efekt zrealizowanych projektów „ Termomodernizacja budynku”, „Moje boisko Orlik 2012” i „Ukwiecone ogrody edukacyjno- rekreacyjne”.
A kiedy spojrzymy na całość tego, co przez lata zmieniało się w PZSP w Olszance, zobaczymy ogrom pracy, zaangażowania i konsekwencji.
Pani Dyrektor Bożena Lorent przez lata kierowała naszą szkołą, podejmując kolejne wyzwania i wykorzystując pojawiające się możliwości. Jej kadencja to czas licznych inwestycji, projektów i inicjatyw, które znacząco wpłynęły na rozwój naszej placówki.
Jednym z przedsięwzięć, które szczególnie zapisało się w historii szkoły, była „Opolska e-Szkoła, szkołą ku przyszłości”. PZSP w Olszance jako jedna z pierwszych w regionie wkroczyła w świat nowoczesnych technologii i cyfrowej edukacji.
Później pojawiały się kolejne możliwości. Projekty unijne m,in. „Zrozumieć świat”, „Nowe technologie na usługach edukacji”, „Równamy do najlepszych”, „Generator wiedzy ”,„Aktywna Tablica” oraz „Laboratoria Przyszłości” pozwalały wzbogacać bazę dydaktyczną szkoły i wyposażać ją w nowoczesny sprzęt.
Zmieniały się również same przestrzenie, w których każdego dnia odbywała się nauka. Wyremontowano sale przedmiotowe i wyposażono je w pomoce dydaktyczne. Powstały lepsze warunki do prowadzenia zajęć, eksperymentowania, rozwijania pasji i zdobywania wiedzy.
W ostatnich latach modernizację przeszła stołówka szkolna, dziś spotykamy się w pięknie odnowionej sali gimnastycznej.
Należy przypomnieć jeszcze jedną, niezwykle ważną część drogi zawodowej Pani Dyrektor.
Swoją pracę w szkole zaczynała od propagowania idei harcerstwa. Harcerstwo to przecież służba, odpowiedzialność, współpraca, szacunek do drugiego człowieka, patriotyzm i wychowanie poprzez działanie. Można powiedzieć, że te wartości towarzyszyły jej również w późniejszych latach pracy — w podejmowanych decyzjach, w trosce o uczniów i w budowaniu szkolnej wspólnoty.
Te wartości szczególnie mocno widoczne były w jej zaangażowaniu w Festiwal „Tobie Polsko”. Pani Dyrektor nie tylko wspierała to wydarzenie, ale szczerze i z przekonaniem mu patronowała, dostrzegając w nim coś więcej niż tylko festiwal. Była to dla niej okazja do pielęgnowania patriotyzmu, tradycji, kultury i szacunku dla polskiego dziedzictwa, a także do integrowania młodych ludzi wokół wartości, które są ważne niezależnie od upływu czasu.
Nie sposób również pominąć jubileuszy naszej szkoły, przy których Pani Dyrektor z ogromnym zaangażowaniem i poświęceniem podejmowała się organizacji i przygotowań. Były to wyjątkowe chwile, wymagające wielu tygodni, a czasem miesięcy pracy, poszukiwania informacji, gromadzenia wspomnień, dokumentów i fotografii oraz angażowania wielu osób.
Pani Dyrektor dbała o to, aby kolejne jubileusze były nie tylko uroczystymi spotkaniami, ale przede wszystkim żywą lekcją historii naszej szkoły. Chciała, aby przypominały o tych, którzy przez lata ją tworzyli — o nauczycielach, pracownikach, absolwentach i kolejnych pokoleniach uczniów.
Pani Dyrektor z dużą życzliwością i autentycznym zaangażowaniem wspierała również reaktywację współpracy naszej szkoły z partnerską gminą Altenkirchen w Niemczech.
Wszystkie te działania pokazują, że Pani Dyrektor patrzyła na szkołę nie tylko przez pryzmat dnia dzisiejszego, ale przede wszystkim myślała o jej przyszłości. Chciała, aby PZSP w Olszance było szkołą nowoczesną, dobrze wyposażoną, otwartą na nowe technologie i dającą uczniom możliwości rozwoju na miarę XXI wieku.
