Grudzień to szczególny czas, który przynosi ze sobą wyciszenie i skłania do refleksji. To moment, w którym dni stają się krótsze, a człowiek częściej niż zwykle zatrzymuje się nad sensem codziennych spraw. W XXI wieku łatwo w tym okresie skupić się na tym, co zewnętrzne – na pośpiechu, zakupach, planach i obowiązkach. A tak trudno zatrzymać się na chwilę, spojrzeć w głąb siebie i zadać sobie pytanie: co tak naprawdę jest w życiu najważniejsze? Jaki jest sens i prawdziwe sedno świąt Bożego Narodzenia? Właśnie z taką refleksją, poruszającą serca i sumienia, spotkali się mieszkańcy Pogorzeli i Olszanki podczas wyjątkowych jasełek, które odbyły się w kościele parafialnym pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Pogorzeli. To niezwykłe widowisko zostało przygotowane dzięki ogromnemu zaangażowaniu katechetek Publicznej Szkoły Podstawowej w Olszance – pani Beaty Kuny
i pani Ewy Chruszczewskiej. Dzięki ich pracy i pasji od lat parafianie mogą przeżywać corocznie inne, niepowtarzalne jasełka, które na nowo otwierają oczy i serca.
Zgodnie z miejscową tradycją jasełka wystawiane były zazwyczaj 6 stycznia, jednak już po raz drugi organizatorzy zdecydowali się zaprezentować je w ostatnią niedzielę Adwentu. Zależało im bowiem, aby przesłanie widowiska dotarło do wiernych jeszcze przed Bożym Narodzeniem – w czasie szczególnie ważnym: czasie refleksji, wyjaśniania sporów, kończenia waśni, wybaczania i pojednania. To najlepszy moment na prawdziwe zmiany i uświadomienie sobie, co w życiu ma największą wartość. W tym roku inscenizacja została rozegrana pośrodku kościoła, a jedynie szopka stanęła tuż przy ołtarzu, co jeszcze mocniej wciągało widzów w przeżywane wydarzenia. Uczniowie PSP w Olszance zaprezentowali historię Świętej Rodziny w realiach współczesnego świata. Maryja – w tej roli Michalina Rosińska – oraz Józef, którego zagrał Oliwier Tokarczyk, wędrowali pośród ludzi, poszukując dobrych serc. Prosili o tak niewiele: szklankę wody, kromkę chleba, chwilę schronienia. Niestety w zabieganym świecie, gdzie liczy się pieniądz, wygoda i własne przyjemności, nikt nie znalazł dla nich czasu. Zostali wyśmiani, poniżeni i odrzuceni. Nad Świętą Rodziną czuwali Aniołowie – Nina Dolińska, Malwina Burda i Marcelina Burda – którzy pomiędzy scenami przypominali, gdzie tak naprawdę dokonał się cud i co jest w życiu najważniejsze. Jedynymi, którzy okazali serce Bożej Rodzinie, byli bezdomni (Aleksandra Górska, Fabian Malinowski, Laura Berdychowska oraz Zuzanna Kownacka, mieszkający na dworcu głównym PKP. Choć sami mieli bardzo niewiele, potrafili się podzielić. Mała Asia (Julia Marć) oddała swój jedyny koc, a wszyscy ofiarowali miejsce do spania na kartonie. To oni pokazali prawdziwy sens Bożego Narodzenia – miłość, solidarność i bezinteresowność. Po narodzinach Jezusa przyszedł czas refleksji i uświadomienia sobie błędów. Sportowcy – Bartosz Górski i Natan Jankowski – oraz dziewczęta z dyskoteki – Ania Oliwa i Lidia Rudyk, a także recepcjonistki z pięciogwiazdkowego hotelu: Julia Kostka i Gabrysia Dorociak – zrozumieli, że zabrakło im wrażliwości i empatii. Z żalem przyznali, że pomoc tak naprawdę, nic by ich nie kosztowała, a mogła zmienić czyjeś życie.
Całość widowiska dopełnił szkolny chór pn. „Słowiki” pod opieką pani Beaty Bajcer, który przepięknie wykonał kolędy: Nie było miejsca, Cicha noc, Gdy się Chrystus rodzi, Przybieżeli do Betlejem, Lulajże Jezuniu, Dziś w stajence Jezus, Od serca do ucha. Pieśni te idealnie współgrały z przedstawianymi scenami, potęgując emocje i duchowe przeżycia.
Mszy Świętej przewodniczyło trzech kapłanów: ks. proboszcz Aleksander Michał Drożdż, ks. Zbigniew z Jankowic oraz jego przyjaciel – misjonarz, człowiek o bogatym doświadczeniu życiowym, ks. Wiktor z Portugalii. Na zakończenie złożono serdeczne życzenia urodzinowe ks. Zbigniewowi, który w tym dniu obchodził swoje święto. Po jasełkach kościół wypełniły gromkie owacje. Przedstawienie było prawdziwą ucztą dla oczu i serca. Połączyło przeszłość z teraźniejszością, pokazując, że historia Bożego Narodzenia wciąż się powtarza – tu i teraz, w naszych codziennych wyborach. To widowisko przypomniało wszystkim, byśmy nie zagubili prawdziwego sensu świąt. Bo Boże Narodzenie to nie dekoracje i pośpiech, lecz miłość, otwarte serce i gotowość, by dostrzec drugiego człowieka.
Tekst- Joanna Sowierszenko, zdjęcia: p. Karolina Rosińska-Dolińska, p. Magda Burda
